පිය සෙනෙහස ...

නුඹයි අපෙ විදු මවුන් ...

දුහුල් මිදුම් වලා අතරින්

හරිත වන් සේලය දරා
ටෙබරෝස, අරලිය මල් වියන් යට හිද
සිනැහුනේ
නුඹයි අපෙ විදු මවුන් . . .

සිව් දෙසින් පමිණි වුන්
හොවාලා උකුල මත
සැමදෙනට එක ලෙසින්
සැලකුවේ
නුඹයි අපෙ විදු මවුන් . . .

සකල විද ශිල්පයන්
පොවලා අප සැමට
ගොඩනගා අපෙ දිවිය
සැරසුවේ
නුඹයි අපෙ විදු මවුන් . . .

නොනැවතී ඉදිරියට
නිවැරදිම මග දිගේ
ජිවිතය තරනය කරන්නට
කියාදුන්
නුඹයි අපෙ විදු මවුන් . . .

පෙර කල පිනෙන් අප
ලැබුවේ ඔබ වන් මවක් දිවියට
අදමෙන් හෙටදිනෙත්
වැජබේවා
මවුනි නුගවෙල මදි මහ . . . .